|
Thursday, 17 February 2005 |
The family man
US 2000 2:04
Genre: Romantische komedie
Van: Brett Ratner
Met: Nicolas Cage, Josef Sommer
Keuring: AL (Nederlandse Filmkeuring)
Oordeel: 4.5 (45%)
Schaal: 0 -> 10
Datum: 27-04-2004
De mening van Martin Kooistra:
Nicholas Cage speelt Jack Campbell, een succesvolle Wallstreet-handelaar. Een prachtig appartement, vrouwen bij de vleet en een vette bankrekening. Hij heeft zich langzaam maar zeker opgewerkt in het bedrijf en is de architect achter de meest omvangrijke fusie uit de geschiedenis. Omdat de fusie aangekondigd wordt op de dag na Kerst, verlangt hij van zijn personeel dat ze doorwerken tijdens de Kerstdagen. Dan ontvangt hij het bericht dat Kate Reynolds heeft gebeld, zijn ex-vriendin die hij dertien jaar geleden in de steek liet om in Londen aan zijn carrière te werken. Hij besluit haar niet terug te bellen, want het verleden moet je laten rusten, denkt hij. Als hij die avond een winkel binnenloopt, ziet hij hoe de winkeleigenaar wordt bedreigt met een pistool. Jack weet de ruzie te sussen en loopt met de dader mee en raakt er mee in gesprek. Na het gesprek duikt hij in bed en wordt wakker naast (Kate, de vrouw die hij dertien jaar geleden achterliet). Plotseling heeft hij een ander huis, een andere vrouw, twee kinderen en... een hond! Op zijn oude werkplaats wordt Jack niet meer herkent, in plaats daarvan is hij een autobanden-verkoper. Zo zou zijn leven geweest zijn als hij dertien jaar terug had gekozen voor de liefde en niet voor een carriere. Aanvankelijk walgt hij van dit burgermansleven, maar langzaam maar zeker ervaart hij dat het eigenlijk ook best leuk kan zijn.
"The family man" is de tigste (een nogal zwakke) variant op A Christmas Carol. Het wordt dan ook al gauw duidelijk hoe dit verhaal gaat verlopen. De grootste zwakte van de film is dat het nooit duidelijk wordt waarom zijn werkelijke leventje zo slecht zou zijn: zakenman Jack Campbell kan zijn vrouwen uitkiezen, rijdt een Ferrari, heeft een vette bankrekening en staat zowaar zingend onder de douche. Niks te klagen, zou je zeggen. Veel meer komen we ook niet over de echte Jack te weten. Wel wordt het al gauw duidelijk wat de nadelen van getrouwd zijn zijn: jengelende kinderen, luiers verschonen, een hond die je bed vervuilt en een sporadische wip. Elke dag is precies hetzelfde. Als je vrouw je dan ook nog constant wijst op elk foutje dat je maakt, zou je toch moeten gaan snakken naar dat appartement in New York, die geile mimbo in je bed en die stoere Ferrari in je privegarage. Maar nee hoor, Kate is een wereldvrouw, de kinderen zijn Libelle-lief en bowlen is cool. Jack "the family man" is het equivalent van Al Bundy, alleen die had tenminste nog enig karakter.
"The family man" is bijzonder sentimenteel en beloopt inderdaad de geijkte weg. Eigenlijk is alleen het derde kwart enigszins de moeite waard. Daarin gaat het eindelijk even goed genieten Kate en Jack van een romantische trip naar de stad, waarna Jack besluit zijn bedrijf (waar men hem niet meer herkent, maar waar hij wel iedereen kent) een bezoekje te brengen. Maar deze goed bedoelde actie leidt weer tot ruzie en meer van dat soort vreselijks. Zolang de hoofdfiguren lachen is het te pruimen, maar zodra tranen rollen en de violen aanzwellen, zakt het in als een Kerstpudding in Juli. Maar er zijn mensen die dol zijn op dit soort sentiment en hun verstand daadwerkelijk op nul kunnen zetten bij zo'n film. Wellicht dat die er een meesterwerkje in zien.
|
