|
Monday, 21 February 2005 |
Shrek
US 2001 1:29
Genre: Romantische komedie
Van: Andrew Adamson, Victoria Jenson
Stem: Eddie Murphy, Cameron Diaz
Keuring: AL (Kijkwijzer)
Opm.: uitvoering: animatie
Oordeel: 8.0 (80%)
Schaal: 0 -> 10
Datum: 02-05-2004
De mening van Martin Kooistra:
De openings scène van Shrek geeft al aan dat we deze film niet te serieus moeten nemen. Het basisverhaal is weliswaar traditioneel, maar "Shrek" is in feite een persiflage op alle bekend sprookjes en legendes. Zo schroomt Ghepetto zich niet om Pinocchio voor een kleine premie uit te leveren aan de handlangers van Farquaad en is Robin Hood een gluiperige, op geld beluste slijmjurk, die zichzelf Monsieur Hood noemt. Hoewel "Shrek" ogenschijnlijk in de middeleeuwen speelt, zit het vol elementen uit de huidige samenleving. Als Shrek en de ezel aankomen bij het dorp Du Loc, krijgen ze eerst een informatieve voorstelling, afgerond met een direct-klaar-foto. De vechtpartij tussen Shrek en Farquaads ridders ontaardt in een ware Superstars of Wrestling show. Er wordt een loopje genomen met vrijwel alle clichés van de middeleeuwse avonturenroman, maar ook met speelfilms "Babe", "Charlie's Angels" en helemaal op het einde zelfs "Scrooge". Tel daar nog de vele briljante woordspelingen en visuele vondsten bij op en je hebt een ontzettende leuke film. In de Engels gesproken versie zijn de stemmen perfekt gecast: Cameron Diaz als de ijdele, beeldschone Prinses met ballen; Eddie Murphy als de praatzieke ezel en niet te vergeten John Lithgow als de irritante Lord Farquaad. En Mike Myers (vooral bekend uit de komedies als Wayne's World en Austin Powers) verrast met een uiterst gevoelige, maar levensechte vertolking van "Shrek". Kortom: veel lof voor "Shrek", maar het is geen meesterwerk. Op het laatst vond men het blijkbaar toch nodig om de centrale boodschap: de ware schoonheid zit van binnen, flink aan te dikken. En daarmee vervalt "Shrek" het laatste half uur in de clichés die het tot dan toe juist zo lekker op de hak nam. Van inventiviteit en originaliteit is dan eigenlijk geen sprake meer. Maar dan ben je al meer dan een uur van de ene in de andere lachbui vervallen, dus echt reden tot klagen kun je het niet noemen. Bovendien is de slotscène weer bijzonder leuk, zodat je toch vrolijk de zaal verlaat.
|
