|
Monday, 21 February 2005 |
K-PAX
US/GB/DE 2001 1:45
Genre: Romantiek
Van: Iain Softley
Met: Kevin Spacey, Jeff Bridges
Keuring: 12 (Kijkwijzer)
Oordeel: 6.5 (65%)
Schaal: 0 -> 10
Datum: 28-04-2004
De mening van Martin Kooistra:
K-PAX is de naam van een planeet in het Lyra sterrenstelsel, zo'n 1000 lichtjaren verwijderd van onze Aardkloot. Kevin Spacey speelt een zonderling die op een vliegveld in aanraking komt met de politie nadat hij een vrouw te hulp is gekomen nadat ze van haar handtas beroofd werd. Hij beweert van een andere planeet te komen, zodat bij de dienstdoende agente het ernstige vermoeden reist dat deze man weleens psychiatrische hulp zou kunnen gebruiken. Zo belandt de zonderling (die zichzelf Prot noemt) in het Psychiatrisch Instituut in Manhattan, waar hij onder behandeling komt van Mark Powell, een man met een groot gebrek aan passie, zowel in zijn werk als in zijn priveleven. Aanvankelijk benadert hij Prot met veel cynisme, maar Mark raakt steeds meer gefascineerd en zelfs geobsedeerd door Prot, die ook bij zijn medepatienten iets weet los te maken. Als Prot mededeelt dat hij per 27 juli aanstaande deze planeet zal verlaten, begint voor Mark een race tegen de klok om er achter te komen wat Prots ware identiteit is, waar hij vandaan komt en vooral, waarom hij hier is.
Hoofdrolspelers Kevin Spacey en Jeff Bridges worden over het algemeen gerekend tot de beste acteurs van dit moment. Bovendien is de rol van de zonderlinge Prot, waarvan je je letterlijk en figuurlijk steeds afvraagt of hij wel of niet van deze planeet komt, een kolfje naar de hand van Kevin Spacey. Wat dat betreft had K-PAX dus een aantal ingredienten om een dijk van een film te worden, maar daar is jammer genoeg geen sprake van. Ondanks dat Kevin Spacey en Jeff Bridges twee uitstekende acteurs zijn, doet hun werk hier wat routinematig aan. Daarnaast is het karakter van Jeff Bridges is erg zwak uitgewerkt: regisseur Iain Softley weet niet duidelijk te maken waarom psychiater Powell zo afstandelijk is. Hij is niet alleen kil tegenover patienten, maar ook tegenover zijn vrouw. Naar de reden van zijn gedrag kunnen we alleen maar gissen. Het is daardoor moeilijk te begrijpen waarom Prot zo'n belangrijk deel van Powells leven wordt. Afgezien hiervan doet het scenario een beetje stuurloos aan. Als eenmaal duidelijk is in welke richting het gaat, wordt het meeste kruit snel verschoten, zodat het laatste half uur geforceerd aandoet en vooral langdraderig is. De eerste helft heeft een paar sterke momenten en het camerawerk van John Mathieson is prachtig, maar K-PAX toont weer eens aan dat een goede film begint met een goed script, en acteurs die geloven in het script. K-PAX lijkt aan geen van beide voorwaarden te voldoen.
|
