|
Thursday, 17 February 2005 |
Die another day
GB/US 2002 2:12
Genre: Actie (misdaad)
Van: Lee Tamahori
Met: Pierce Brosnan, Halle Berry
Keuring: 12 (Kijkwijzer)
Oordeel: 5.5 (55%)
Schaal: 0 -> 10
Datum: 27-04-2004
De mening van Martin Kooistra:
In de openingsscene zien we hoe James Bond als undercoveragent betrokken is bij een gevalletje illegale wapenhandel met een privelegertje in Noord-Korea. Dat loopt echter mis als James Bond verraden wordt. Natuurlijk zet Bond het op een lopen en het lijkt het warempel op dat hij het hele Noord Koreaanse leger te slim (en vooral te snel) af is. Helaas (of moet ik zeggen gelukkig) wordt hij toch gevangengenomen. Normaliter zou hij dan een cyanide-shotje hebben ingenomen, maar ja, dat heeft hij jaren geleden al afgezworen. Dus wordt Bond (tijdens de titelmuziek) op creatieve wijze gemarteld en wel veertien maanden lang, totdat hij wordt geruild voor de man die hij juist achter slot en grendel probeerde te krijgen. Vrij is hij wel, maar ook nutteloos, totdat blijkt dat zijn oude rivaal toch weer op het slechte pad is gegaan. En zo begint de traditionele strijd om wereldheerschappij.
"Die another day" is nummer 20 uit de serie James Bond-films, bovendien bestaat de reeks nu 40 jaar. Voor de Bond-fans zitten er dus voldoende verwijzingen naar eerdere films, vooral in de scene met John Cleese als Q, die Bond loodst door een mini-museum van Bond-gadgets. Het valt niet mee om van de geijkte Bond-formule nog iets origineels te maken, maar dat is hier toch gedeeltelijk gelukt. De titelsequentie is de eerste uit de reeks die een verhalende functie heeft. Anders was dat altijd het ideale moment om even uitgebreid een kop thee of koffie te zetten, maar in "Die another day" zien we hoe Bond gedurende zijn gevangenschap wordt afgeronseld. Door die sequentie zijn we meteen veertien maanden verder in het verhaal. Vervolgens wordt Bond in de steek gelaten door de geheime dienst, ontmoet hij de mooie Jinx (gespeeld door Halle Berry) en reist hij de hele wereld zo'n beetje rond. Je oordeel over deze film staat of valt met de openingsscene: ik vond die zelf zo stripachtig, belachelijk en vooral daardoor slaapverwekkend. Er wordt flink wat afgeknald, maar je weet precies hoe het afloopt en al die stunts... ja, het zal allemaal wel. Zoals gezegd is het daarna best aardig, zonder al teveel idioterie, pittige dialogen en redelijke karakters. Jammer genoeg vond regisseur Tamahori het nodig om te eindigen met een actiescene die nog grotesker, nog belachelijker en slaapverwekkender is als de openingsscene. Iets met een satelliet die zonnenergie kan bundelen en daarmee de wereld letterlijk in vuur en vlam kan zetten. Tja, wie de stunts in XXX leuk vond, kan hier ook van genieten. En nogmaals, het middenstuk is prima. Maar een film die slecht eindigt en slecht begint, laat toch een onprettig gevoel na.
|
