|
Thursday, 17 February 2005 |
Darkness
US/ES 2002 1:42
Genre: Horror
Van: Jaume Balaguero
Met: Anna Paquin, Lena Olin, Iain Glen
Keuring: 12 (Kijkwijzer)
Oordeel: 6.0 (60%)
Schaal: 0 -> 10
Datum: 27-04-2004
De mening van Martin Kooistra:
In 'Darkness' verhuist een Amerikaans gezin naar Europa, alwaar ze een huis kopen dat al enige tijd leeg heeft gestaan. Het is een beetje buitenaf, maar toch ligt het dichtbij de stad. Al gauw gebeuren er vreemde dingen. Vader Mark krijgt aanvallen die wijzen op het Houghtington Syndroom, een zeldzame aandoening die tot ernstige ademhalingsproblemen kan leiden. Hij heeft al tien jaar geen last meer van die aanvallen gehad. De combinatie van de ziekte en de medicijnen die Mark gebruikt, maken dat hij soms plotseling vreselijk agressief kan worden. Bovendien ontdekt Mark een geheime kamer met allerlei bizarre voorwerpen en een wel erg angstaanjagende 'familiefoto'. Zoon Paul (een bedeesde jongen van een jaar of tien) meldt dat zijn potloden worden opgegeten door 'the darkness' en komt regelmatig uit bed met ernstige blauwe plekken op zijn hals en nek. Moeder Mary reageert laconiek: de Marks aanvallen vallen mee en Pauls blauwe plekken heeft hij zichzelf aangebracht en dat zal vanzelf overgaan. De enige die zich zorgen maakt is Reggie, die zich steeds minder veilig voelt in het huis en bij haar gezin. Ze besluit op onderzoek uit te gaan om te ontdekken wat de geschiedenis is van het vreemde huis.
'Darkness' is een vreselijke frustrerende film. Het is perfekt studiemateriaal voor horrorfans omdat 'Darkness' deels perfect is en deels volledig mislukt. Het eerste uur is genieten geblazen: regisseur Balaguer neemt de tijd om de sfeer op te bouwen en doet dat op perfekte wijze. In een horrorfilm is niets zo angstaanjagend als absolute stilte en Balaguer maakt daar op uitstekende wijze gebruikt. Je zit constant met je oren gespitst, wachtend op dat ene schrikmoment. Maar er worden niet meer dan kleine speldeprikjes uitgedeeld. Het is dan ook nog volstrekt onduidelijk wat er precies aan de hand is en in welke richting dit gaat, kortom, het is onvoorspelbaar en dat is de basis van een succesvolle horror. Een uur lang zat ik in volledige spanning en daarna was het alleen nog maar ergeren geblazen. Vanaf het moment dat Reggie met haar vriend Carlos naar het huis op nummer 17 gaan, loopt het helemaal mis. De film dan... Opeens wordt uitgelegd wat er aan de hand is en dan blijkt het toch weer om een vergezochte samenzwering te gaan die iets te maken heeft met de zonsverduistering. Die uitleg is volstrekt overbodig en doet deze film enorm veel kwaad. Het laatste half uur is ronduit onuitstaanbaar en het einde een voor de hand liggende anti-climax, die van geen kanten voldoet aan de hooggespannen verwachtingen die in het eerste uur zijn opgeroepen. En zo blijkt maar weer dat de beste horror geen uitleg behoeft. Sterker nog: hoe minder uitleg, hoe beter de horror! De plotjes van horrorklassiekers als 'Evil Dead', 'The exorcist', 'Halloween en 'Friday the 13th' blinken uit in eenvoud. Niet lullen: hakken, is het motto en dat moet ook zo blijven. Voor een film als 'Darkness' kan ik niet volstaan met 1 cijfer. Laat ik zeggen dat het eerste uur een 8,5 krijgt en het laatste half uur een 4.
|
