|
Thursday, 17 February 2005 |
Daddy day care
US 2003 1:32
Genre: Romantische komedie
Van: Steve Carr
Met: Eddie Murphy, Anjelica Huston
Oordeel: 7.5 (75%)
Schaal: 0 -> 10
Datum: 27-04-2004
De mening van Martin Kooistra:
Murphy speelt de rol van Charles Hinton, een ambitieuze reclameman die zijn hoop op succes in rook ziet op gaan als zijn laatste reclame-campagne, voor een voedzaam graanprodukt, volledig mislukt. Het wordt nog erger als het bedrijf besluit de hele 'healthfood'-branche op te heffen. Vandaar dat hij noodgedwongen de zorg van zijn driejarige zoontje Ben op zich neemt, terwijl zijn vrouw haar oude vak als juriste oppakt. Samen met zijn eveneens ontslagen vriend Phil brengt hij de eerste dagen door met uitstapjes naar het park, waar zij zich als enige mannen tussen alle moeders erg minderwaardig voelen. Wanneer een van de moeders haar bewondering uitspreekt voor het feit dat de heren voor hun kinderen zorgen, beginnen de heren in zichzelf te geloven. Sterker nog: Charles en Phil besluiten een oppascentrum te beginnen. Na een moeizame start begint het zaakje behoorlijk te lopen. Dit tot de directrice van een oppascentrum waar peuters de basisbeginselen van Freud te slikken krijgen en vijf talen leren. Als ze merkt dat steeds meer peuters overstappen naar 'Daddy Daycare', zet ze alles op alles om de onderneming om zeep te helpen.
In de wetenschap dat Eddie Murphy de laatste jaren een paar vreselijke komedies aan zijn oeuvre heeft toegevoegd, vreesde ik het ergste bij 'Daddy Daycare'. De openingsscene belooft al weinig goeds: we horen het afgezaagde 'Walking on sunshine' terwijl een schattig, klein zwart jochie met een luier naar de WC gaat, zijn plasje doet en vervolgens zijn handen wast. Het eerste deel van deze komedie bevat een flinke dosis flauwe poep- en piesgrappen en het acteerwerk van de kinderen is bovendien nogal overdreven. Maar al snel blijkt dat deze komedie veel meer inhoud heeft dan ik had verwacht. De sociale problematiek van de vader die voor zijn kinderen zorgt, wordt op simpele, maar effectieve wijze van twee kanten belicht. Aan de ene kant zijn er de oud-collega's van Charles en Phil, die hun uitmaken voor losers. Aan de andere kant zijn de moeders ook huiverig om de zorg van hun kinderen over te laten aan mannen. Want ja: vrouwen kunnen dat toch beter, denken zij! De manier waarop de vaders al improviserend de kinderen trachten te vermaken, is bij vlagen zowel grappig als leerzaam, omdat zij peuters gewoon peuters laten zijn: muziek maken, dansen, tekenen, gekke bekken trekken en poppenkast spelen zijn hier aan de orde van de dag. En in een land waarin de neiging bestaat kinderen zo snel mogelijk om te turnen tot leermachines, is dat niet zo vanzelfsprekend. Een van de leukste scenes is die waarin een inspecteur van de kinderbescherming gevraagd wordt de kinderen met poppenkast te vermaken. Het wordt geen Jan Klaasen en Katrijn, maar een ernstig psychologisch drama, waar de kinderen verbijsterd naar kijken en luisteren. Het geeft aan dat de autoriteiten die het welzijn van het kind voor moeten stellen, vaak zelf totaal geen inzicht hebben in wat kinderen beweegt en wat werkelijk goed voor ze is. 'Daddy Daycare' is een schoolvoorbeeld van een vlijmscherpe satire, die leuk is voor de hele familie. Bijt dus even door het flauwe begin heen, want dat is 'Daddy Daycare' zeker waard.
|
