Bridget Jones's diary
US/GB 2001 1:37
Genre: Romantische komedie
Van: Sharon Maguire
Met: Renee Zellweger, Hugh Grant
Keuring: 12 (Kijkwijzer)
Oordeel: 5.0 (50%)
Schaal: 0 -> 10
Datum: 12-04-2004
 
De mening van Martin Kooistra:
De Amerikaanse Renée Zellweger speelt de Engelse Brenda, een gefrustreerde dertiger die zich in feite met weinig meer bezig houdt dan met de eeuwige zoektocht naar haar grote liefde. Ze is ontzettend kritisch over haarzelf en daarom erg onzeker in haar omgang met mannen. Ze ziet alleen haar eigen zwakheden en heeft daarom bijna de moed op gegeven. Bijna, want ze heeft stiekem toch nog een oogje op haar charmante, aantrekkelijke baas gespeeld door Hugh Grant. Via email sturen ze elkaar berichtjes vol seksuele toespelingen, maar aanvankelijk blijft het daar bij. Totdat Brenda er werk van besluit te maken. Ze schaft een dagboek aan waarin ze niet alleen haar meest persoonlijke gedachten opschrijft, maar ook precies bijhoudt hoeveel ze weegt, hoeveel ze rookt en hoeveel ze drinkt. Het werkt, want al gauw is de man niet meer uit haar buurt weg te slaan. Brenda's moeder probeert haar intussen te koppelen aan de knappe, maar stijve en arrogante advocaat Thomas Darcy. Brenda en Thomas kunnen elkaar in het begin niet uitstaan, maar al gauw wordt duidelijk dat het hier draait om een haat-liefde verhouding. En heeft Brenda opeens de keuze uit twee mannen, wat haar leven er overigens niet makkelijker op maakt.
"Bridget Jones Diary" is een teleurstellende film. Het besluit om de Amerikaanse Renée Zellweger de hoofdrol van de oerbritse Brenda te geven, is een foute keuze geweest. Net als Rachel Weisz in 'The Mummy', spreekt Zellweger een soort Engels dat uit een boekje komt, maar dat nergens ter wereld gesproken (behalve in Hollywood.) Maar aangezien ik Engels studeer, erger ik me daar waarschijnlijk meer aan dan de meeste anderen. Verder zijn de karakters nogal oppervlakkig uitgewerkt. Hugh Grant speelt zeg maar de op seks beluste moderne macho en Colin Firth zet een voortreffelijke imitatie van Laurence Olivier neer. Beter gezegd: hij speelt Laurence Olivier die Thomas Darcy speelde in de klassieker "Pride and prejudice" uit 1940. Wie die film kent of het boek van Jane Austen gelezen heeft, ziet dan ook al snel in hoe dit gaat aflopen. Eigenlijk is "Bridget Jones Diary" een tweederangs modernisering van "Pride and prejudice", waarin het ontbreekt aan boeiende karakters en scherpe dialogen. "Bridget Jones" sleept zich een beetje voort van scène naar scène. En tussendoor wordt je doodgegooid met een ratjetoe aan wel erg voor de hand liggende popliedjes, die op een gegeven moment behoorlijk op de zenuwen beginnen te werken. "Bridget Jones" ontaardt langzaam maar zeker in een grote reclamespot voor de sound-track. De original score is overigens al net zo clichématig als de popliedjes. De acteurs doen hun uiterste best, maar kunnen niet verhullen dat "Bridget Jones Diary" een oppervlakkige, voorspelbare en fletse komedie is.