|
Austin Powers: the spy who shagged me |
|
|
|
|
Thursday, 17 February 2005 |
Austin Powers: the spy who shagged me
US 1999 1:35
Genre: Komedie
Van: Jay Roach
Met: Mike Myers, Heather Graham
Keuring: AL (Nederlandse Filmkeuring)
Oordeel: 4.0 (40%)
Schaal: 0 -> 10
Datum: 12-04-2004
De mening van Martin Kooistra:
"Schwing", "Cool", "Partytime", "Excellent", het zijn allemaal woorden die door Mike Myers dan wel uitgevonden, danwel gerecycled werden. Na de cultfilms Wayne's World II, ging Myers verder zonder Garth annex Dana Carvey en maakte hij Austin Powers: The International Spy, wederom een absolute cultfilm die een stevig loopje nam met de James Bond-films. Het vervolg kon dan ook nu niet uitblijven en nu is daar dan Austin Powers 2: The Spy who Shagged me.
De film begint met Powers die in bed ligt met wat een zogenaamde Kamikaze Fem Bot blijkt te zijn. Kortom: Dr. Evil is weer terug met zijn hondje Bigglesworth en de rest van zijn team. Kort daarop verschijnt Evil samen met zijn zoon Spike bij Jerry Springer onder de titel: My father wants to conquer the world', waarin hij zijn intenties kenbaar maakt en uiteindelijk zelf met Jerry Springer op de vuist gaat! Om Austin Powers uit te schakelen reist Dr Evil terug naar de jaren '60 en stuurt hij de Schotse megavetzak, tevens spion bij Binnenlandse Zaken, Fat Bastard erop uit om Austin's mojo, lees libido, weg te nemen uit diens ingevroren lichaam. Hierdoor verliest Austin zijn zelfvertrouwen en zo hoopt Dr Evil geen last van hem te hebben. Austin esit echter ook terug naar de jaren '60 en gaat op zoek naar Dr Evil's schuilplaats om z'n mojo terug te vinden en ook nog eventjes Washington te redden van volledige vernietiging. Daarbij krijgt hij hulp van de amerikaanse agenten Felicity Shagwell (Heather Graham).
Het verhaal is ook in deze twede Austin Powers-film ondergeschikt aan de hoofdrolspeler geworden, waarin gerespecteerde acteurs als Robert Wagner, Elizabeth Hurley, Michael York en Rob Lowe er een beetje voor Jan Doedel bij lopen. Het zijn de grappen die het moeten doen en in het begin is het allemaal nog heel leuk. De scene waarin Austin naakt over een feest loopt, met de vele visuele gags, is aardig en de scene bij Jerry Springer is voortreffelijk, maar dat komt eigenlijk vooral door Springer zelf.
Naarmate de film vordert, merk je dat steeds dezelfde grappen terugkomen of dat een nieuwe grap vreselijk uitgemolken wordt, waardoor het uiteindelijk een traag en vervelend geheel wordt. De vele poep- en piesgrappen rond de afzichtelijke Fat Bastard getuigen van zeer slechte smaak. Als er dan ook nog figuren rondlopen met namen als Ms Hobalot en Robin Swallows, bijgenaamd Spit, dan ligt de humor wel heel erg voor de hand. De vele cameo-appearances van o.a. Elvis Costello, het Nederlandse topmodel Rebecca Romeyn, Willies Nelson, John Goodman en Woody Harrelson zijn wel aardig, ook al lijkt het alsof ze onzin uitkramen. Wacht op het einde nog wel even op Jerry's Final Thought.
Niettemin is Austin Powers 2: The Spy who Shagged me een matige film, waar de cultfilmliefhebbers vast van zullen smullen maar verder vrijwel niemand.
|
