|
Thursday, 17 February 2005 |
Analyze that
US/AU 2002 1:35
Genre: Komedie
Van: Harold Ramis
Met: Robert de Niro, Billy Crystal
Keuring: Meekijken gewenst bij kinderen onder de 6 (Kijkwijzer)
Oordeel: 5.5 (55%)
Schaal: 0 -> 10
Datum: 12-04-2004
De mening van Martin Kooistra:
'Analyze this' werd een behoorlijk kassucces, wat vooral te danken was aan de manier waarop Robert DeNiro de draakt stak met zijn imago als stoere 'man-van-de-straat' slash maffiabaas. 'Analyze that' begint als gangsterbaas Paul Vitti al geruime tijd in de bajes zit. Hij heeft de touwtjes daar stevig in handen, wat hem zowel gevreesd als gehaat maakt bij zijn companen. Vitti is dan ook regelmatig doelwit van afrekeningen, maar hij heeft alle beraamde aanslagen op hem weten te voorkomen. Dan wordt het hem teveel en hij draait door: het ene moment zit hij apatisch voor zich uit te staren, het andere moment zingt hij uit volle borst liedjes uit die verschrikkelijke musical: West Side Story. En dus wordt psychiater Ben Sobel ten tweede male gesommeerd om Vitti psychisch bij te staan, al is het dit keer op verzoek van de FBI. Die hoopt daarmee twee gangsterfamilies uit de tent te lokken. Vitti wordt onder toezicht van Ben geplaatst en neemt zijn intrek in huize Sobel, tot grote ergernis de vrouw des huizes. Al gauw blijkt dat Vitti zijn psychische aandoening heeft gefaked en dat hij van plan is zijn tijdelijke vrijheid op een hele andere manier te besteden. 'Analyze that' was eigenlijk al bij voorbaat gedoemd te mislukken en dat is hier dan ook het geval. Zijn voorganger draaide eigenlijk puur op de grap dat DeNiro de draak stak met zijn imago. Een one-joke-film dus, die aan het einde ook afzakte. In deze sequel hebben de makers het over een andere boeg gegooid, maar ja, daarmee is ook gelijk de kracht het eerste deel verdwenen. In 'Analyze that' speelt DeNiro een voor een komedie vrij serieuze rol, ook al omdat zijn karakter deze keer geen last heeft van huilbuien of aanverwante psychische probleempjes. 'Analyze that' is daardoor vlees noch visch: het is niet serieus genoeg om spannend te worden gevonden en het is niet grappig genoeg om leuk gevonden te worden. De humor zit hem in een aantal subplotjes die er bij de haren bijgetrokken zijn. Zo wordt DeNiro gerekruteerd als adviseur op de set van de gangsterserie 'Little Caesar', een referentie naar de legendarische gangsterfilm uit 1932 met Edward G Robinson. Daar krijgt hij het aan de stok met een Australische hoofdrolspeler die Vitti probeert te imiteren en met een nichterige theaterregisseur. Die geforceerdheid doet de film geen goed. Ondanks het rommelige scenario heeft Billy Crystal een paar goede momenten, waardoor het in ieder geval sporadisch iets te lachen valt. Lisa Kudrow heeft een ondankbaar wegwerprolletje als de mevrouw Sobel, dus voor fans van 'friends' valt hier ook weinig plezier aan te beleven. Nee, dit kon nooit iets worden en dat is het dan ook niet. DeNiro moet onderhand weer eens een fatsoenlijke, dramatische rol neerzetten, want het wordt op deze manier steeds moeilijker om hem serieus te nemen.
|
