|
Thursday, 17 February 2005 |
American pie 2
US 2001 1:44
Genre: Komedie
Van: James B. Rogers
Met: Jason Biggs, Eddie Kaye Thomas
Keuring: 12 (Kijkwijzer)
Oordeel: 8.0 (80%)
Schaal: 0 -> 10
Datum: 12-04-2004
De mening van Martin Kooistra:
Het probleem met sequels is dat je de karakters niet opnieuw kunt neerzetten. Een groot deel van eerste delen (laat ik ze zo maar even noemen) haalt zijn kracht uit de karakters. Sequels vertonen vaak de neiging om de karakters opnieuw neer te zetten, waardoor het vervolg teveel op het origineel lijkt of ontstoken is van enige verrassing. De kracht van American Pie was dat het een hele zooi volstrekt platte, vaak zelfs banale grappen, op de een of andere manier wist te koppelen aan een moraal. Bovendien werd die pointe je eigenlijk duidelijk wordt zonder dat de makers het haarfijn hoeven uit te spreken. In dit vervolg zijn ze allemaal weer aanwezig: Jim, Nadia en Michelle; Kevin, Vicky en Jessica; James en Heather; Sherman, Finch, Stifler, Stifler's broertje en niet te vergeten Stiflers moeder. Na hun perikelen op high school hebben ze nu hun eerste college-jaar erop zitten. Tijdens de zomervakantie ontmoeten de vrienden elkaar na lange tijd weer eens. Al gauw slaat de verveling toe, maar daar komt een einde als de broer van Kevin zijn condo aan het strand ter beschikking stelt. Overdag werken Kevin, Jim, James, Finch en Stifler als schilders en 's avonds feesten ze erop los. En dat leidt natuurlijk weer tot allerlei bizarre situaties. 'American Pie 2' is een uitstekende sequel, al is hij niet beter dan zijn voorganger. Hij wordt nogal eens vergeleken met 'Porky', maar dat is volkomen onterecht. De karakters in 'American Pie 2' zijn nog altijd gevarieerd en vooral erg herkenbaar. Er wordt niet vervallen in stereotyperingen. De grappen en grollen zijn even smerig en pervers als in het origineel (sommige grappen worden zelfs in zekere zin herhaalt, maar hebben dan toch weer een iets andere wending). Maar de grappen zijn nooit uitgelokt, ze zijn het resultaat van allerlei misverstanden en stommiteiten. De fouten die de hoofdfiguren maken tijdens hun zoektocht naar hun seksuele identiteit (want daar draait het natuurlijk zo'n beetje om) helpen hun toch om hun keuzes te maken. Uiteindelijk vindt iedereen wat hij wil: de seksistische Stifmeister, de verlegen Jim, de trouwe James, de jaloerse Kevin en de excentrieke Finch. Het feit dat de hoofdpersonen uiteindelijk elk verschillende keuzes maken en dat ze elkaar desondanks toch respecteren, geeft aan wat de film eigenlijk wil zeggen: of je nou een sexbeest of een verlegen menneke bent, uiteindelijk vind je toch wel wat je wilt. Iedereen die ooit jong is geweest zal zichzelf herkennen in een van de figuren, zoals ook iedereen zijn eigen favorieten zal hebben. De mijne? De Sherminator. American Pie 2 een uiterst vermakelijke film? 'Affirmative'.
|
