|
Thursday, 17 February 2005 |
28 days later...
GB/US 2002 1:52
Genre: Horror
Van: Danny Boyle
Met: Cillian Murphy, Naomie Harris
Keuring: 16 (Kijkwijzer)
Oordeel: 7.5 (75%)
Schaal: 0 -> 10
Datum: 12-04-2004
De mening van Martin Kooistra:
Sinds 1995 heeft Boyle twee speelfilms gemaakt, 'The beach' en 'A life less ordinary', en een drietal bizarre korte films voor de BBC. Kortom: met Danny Boyle op de regisseursstoel ben je hoe dan ook verzekerd van een ongewone kijkerservaring. Met '28 days later' wordt dat nog maar eens onderstreept. Het begint met archiefbeelden van woedende menigten die mensen doodslaan, executeren, afijn, you get the picture. De toon is daarmee meteen gezet, want het wordt er bepaald niet vrolijker op. Uit een ultrageheim dierenlab waar ultrageheime illegale experimenten worden uitgevoerd op mensapen, ontsnapt een van de proefdieren. Deze blijkt besmet met een gruwelijk virus, waardoor iedereen die gebeten wordt door het beest, verandert in een soort zombie a la 'Night of the living dead'. Het virus verspreidt zich razendsnel en al gauw oogt wereldstad London letterlijk als een spookstad. Slechts een kleine groep mensen (twee jongeren en een vader met zijn dochter) is niet geïnfecteerd. Een radio-uitzending roept alle overlevenden op om zich te verzamelen bij een kamp aan de snelweg en bij gebrek aan een beter idee besluit het viertal de reis te aanvaarden. De reis verloopt natuurlijk met de nodige problemen, maar wanneer ze het kamp bereiken wacht hen een onaangename verrassing. Nou, zoals ik al zei: het begin zet de toon. De openingsbeelden maken haarfijn duidelijk welke boodschap Danny Boyle ons wil meegeven: de wereld is een en al moord en doodslag, de mens is slecht en er is weinig hoop op dat de mensheid ooit in vrede zal kunnen bestaan. Kortom: '28 days later' is een behoorlijk pessimistische film. Van een filmmaker van het kaliber Danny Boyle zou je echter verwachten dat hij iets meer heeft te brengen dan alleen een moraliserende boodschap en daarin werd ik toch wat teleurgesteld. Het plot is aan de magere kant voor een film van een kleine twee uur. Dit verhaal had makkelijk in een uurtje afgewerkt kunnen worden. Daarom is het extra knap dat '28 days later' ondanks dat nooit saai wordt. Daarvoor is het te goed gemaakt. Boyle gebruikt voor de scenes met de zombies aparte opnametechnieken waardoor ze iets chaotisch en nerveus krijgen, zonder dat je het overzicht verliest. Verder zijn de plaatjes van een totaal verlaten London op zijn minst indrukwekkend te noemen. Daarmee weet Boyle echt een angstaanjagende spookwereld neer te zetten waarin je je als kijker nergens veilig zou voelen. Dat gevoel weet Boyle knap vast te houden, waardoor je toch regelmatig op het puntje van je stoel zit, wachtend op dat ene moment... Wat het ook wezen mag. Daar kunnen veel horrorregisseurs nog iets van leren. '28 days later' is een uitstekende gemaakte, maar ook wat lege film. Een must voor de ware filmfan, maar wie het liefst met een brede glimlach of minimaal een prettig gevoel de bioscoop wil verlaten, kan zich hier beter niet aan wagen.
|
